رشتهکوه باغرو در خلخال، بخشی از کوههای تالش است که مانند یک دژ طبیعی میان استانهای اردبیل و گیلان قرار دارد. این دیواره کوهستانی با به دام انداختن رطوبت دریای خزر، مسبب پیدایش جنگلهای انبوه هیرکانی در دامنههای شرقی و ییلاقات سرسبز کوهستانی در سمت خلخال (مانند مسیر اسالم به خلخال) شده است.
رشتهکوه باغرو (که در زبان محلی به آن بغرو داغ نیز میگویند) یکی از مهمترین زیستبومها و ساختارهای زمینشناسی در شمال غرب ایران است. این رشتهکوه مرز طبیعی و جغرافیایی مشهوری را میان شهرستان خلخال (در استان اردبیل) و منطقه تالش (در استان گیلان) ایجاد کرده است.ویژگیهای جغرافیایی و طبیعیمرز اقلیمی: باغرو مانند یک دیوار بلند مانع عبور کامل رطوبت دریای خزر به فلات مرکزی ایران میشود. این پدیده باعث ایجاد دو اقلیم کاملاً متفاوت در دو طرف کوه شده است؛ دامنههای شرقی (سمت گیلان) پوشیده از جنگلهای بارانی و مهآلود هیرکانی است، در حالی که دامنههای غربی (سمت خلخال) دارای آبوهوای سرد، نیمهخشک و مراتع وسیع آلپی است.ارتفاعات شاخص: در امتداد این خطالراس کوهستانی، قلههای مرتفعی نظیر آقداغ (بلندترین قله خلخال با ۳۳۰۳ متر ارتفاع) و قله عجم قرار دارند که از مقاصد محبوب کوهنوردان سراسر کشور هستند.جاذبههای گردشگری و پوشش جنگلیجنگلهای هیرکانی: دامنههای این رشتهکوه به سمت گیلان کاملاً جنگلی است و درختانی مانند بلوط، راش، توسکا و ممرز آن را پوشاندهاند. جاده رویایی اسالم به خلخال دقیقاً از قلب همین جنگلهای کوهستانی عبور میکند.ییلاقات و چشمهها: ذوب شدن برفهای باغرو در بهار و تابستان، صدها چشمه زلال (مانند چشمه میرعدیل) را جاری میکند و ییلاقات بینظیری را برای عشایر شاهسون و گردشگران به وجود میآورد.دسترسی و موقعیت نسبت به مرکز استاناین عارضه طبیعی در فاصله حدود ۱۱۵ کیلومتری جنوب شهر اردبیل قرار گرفته و با خودروی سواری نزدیک به ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه با مرکز استان فاصله دارد.
Commenting will be enabled soon.
